Flat Glass Laminating Line (Autoclave Required)
| Reflective Line | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Description: |
|
ادامه مطلب
Name： Low-E coate
Name：High-transmi
Name：Sun-shading
Name：Functional L
Name：Double silve
Name： Ceramic fri
Name：High-perform
Name：Off-line coat
ادامه مطلب
استحكام دهی این شیشه ها از طریق ایجاد تنش فشاری در سطح شیشه به واسطه معاوضه بین یونهای قلیایی شیشه سودالایم با كاتیونهای بزرگتر موجود در نمك مذاب نیترات پتاسیم انجام میشود. مقداری از یونهای كوچك سطح شیشه را از مجموعه خارج كرده و به جای آنها یونهای بزرگتر قرار داده این كار با قرار دادن شیشه های سودالایم درداخل نمك حاوی یونهای پتاسیم كه شعاع یونی آنها از یون سیم داخل شیشه بیشتر است، انجام میشود. پس از مدتی یونهای پتاسیم جای خود را به یونهای سدیم سطح شیشه میدهند و با توجه به آن كه شعاع بیشتری دارند استحكام شیشه را افزایش میدهند. در پایان فرایند نیز نمونهها از داخل نمك خارج شده و پس از شستوشو استحكام مطلوب به دست میآید.
از شیشه سودالایم با ضخامت دو میلیمتر جهت افزایش استحكام به روش شیمیایی بهره گرفته. با توجه به فراوانی یون سدیم در تركیب این شیشه، به منظور انجام معاوضه یونی از نمك نیترات پتاسیم با نقطه ذوب 334 درجه سانتیگراد كه حاوی یون قلیایی پتاسیم میباشد، استفاده می شود
ببه منظور آماده سازی شیشه مصرفی با استفاده از تیغه الماسه از جام تهیه شده نمونههایی با ابعاد یكسان برش و سپس لبه آنها به روش تر پولیش شد. پس از فرایند آنیگنیك شیشه های آماده سازی شده فرایند معاوضه یونی برای آنها انجام پذیرفت. در پایان هر سیكل سبد حاوی شیشه های معاوضه یونی شده تحت شرایط كنترل شده جهت جلوگیری از شوك حرارتی ناشی از اختلافهای محیط و مذاب از كوره خارج شد. در انتها نیز با شستوشو شیشه های معاوضه یونی شده توسط آب نمك انجماد یافته از سطح آنها حذف شد.
نتایج حاصل از انجام آزمایش استحكام خمشی چهار تكیه گاهی، حكایت از افزایش عدد استحكام این شیشه ها بر اثر انجام فرایند معاوضه یونی دارد.
مزیتهای روش شیمیایی به روش حرارتی : در روش حرارتی امكان استحكام دهی بیش از 5 برابر وجود ندارد اما در این روش ما شیشه ها را تا 8 برابر استحكام بخشیده شده است..
در روش حرارتی استحكام به شیشه هایی با ضخامت كم و خم زیاد ممكن نیست و شیشه ها قابلیت ماشین كاری ندارند همچنین شیشه هایی كه به روش حرارتی مستحكم میشوند در طولانی مدت دچار شكست خود به خود شده و مهمترین مشكل در این شیشه ها ایجاد عیوب اپتیكی در آنهاست كه به خصوص در شیشه های هواپیما مشكلاتی را برای خلبان ایجاد میكند.
گزارش کار آزمایشگاه شیشه
آزمایش:اندازه گیری استحکام شیشه تمپر
اندازه گیری استحکام شیشه تمپر
هدف آزمایش:
بررسی اثر تمپر کردن بر روی استحکام شیشه
تئوری آزمایش:
شیشه همانند دیگر مواد سرامیکی ماده ای ترد و شکننده است و در نتیجه استخکام خمشی و کششی آن کم است. هنگامی که این ماده بر اثر ضربه، فشار و یا اختلاف و گرادیان حرارتی در سطح و قسمت های داخلی شیشه ترک برداشته و می شکند به قطعات تیز و برنده ای تبدیل می گردد که بسیار خطرناک می باشند. تمپر کردن در حقیقت روشی است که در این روش همانند آنیلینگ با استفاده از حرارت دادن شیشه و سردکردن کنترلی آن می توان به افزایش استحکام شیشه کمک نمود شیشه تمپر شده استحکامی در حدود دو برابر و یا بیشتر از شیشه های آنیل شده دارد. این شیشه ها پس از شکست به ذرات بسیار ریزی تبدیل می شود که خطرات ناشی از مجروح شدن را کاهش می دهد. کاربرد شیشه های تمپر شده: شیشه نمای سردر، درب های شیشه ای، ورودی ساختمان ها، حمام، حصارهای شیشه ای و کلاً مواردی که نیاز به استحکام بالا و خواص محافظتی دارد.روش تمپرینگ روشی حرارتی است که در این روش یک شیشه آنیل شده؛ تا 680 درجه سانتیگراد حرارت داده شده و به یکباره سرد می شود. اگر سرعت سردکردن بالا باشد، شیشه تا چهار برابر استحکام شیشه های آنیل شده مستحکم می شود و به هنگام شکست به ذرات بسیار ریز تبدیل می گردد. اگر سرعت سرد کردن کمی آرام تر باشد افزایش استحکام تا دو برابر استحکام اولیه خواهد رسید.
هر گونه عمليات برشکاری و خمکاری پس از عمليات تمپرو خوردگي سطحي مي تواند منجر به شکستن اين نوع از شيشه ها خواهد شد و تمامی عمليات ها بايد قبل از تمپر شدن انجام شود . شيشه های تمپر شده در اکثر خودروها (بجز آندسته از خودروهايی که تمامی شيشه هايشان لامينه است ) بعنوان شيشه های جانبی و عقب استفاده می شوند . شيشه های تمپر شده به راحتی از فواصل دور قابل تشخيص هستند ، تو يک روز آفتابی ، يک عينک آفتابی پولاريزه شده بر چشم داشته باشيد ، و از مقابل به يک شيشه تمپر شده نگاه کنيد ، در اين حالت شکلهای متقارنی را که در حين عمليات تمپر در شيشه پديد آمده ، مشاهده خواهيد کرد .
مواد و وسایل مورد نیاز: :
1 قطعه
شیشه با طرح و جنس یکسان با آزمایش قبلی
،2سشوار. دستکش ،کولیس ،دستگاه یونیورسال،انبر
روند آزمایش:
از آنجا که هدف بررسی تمپر کردن بر استحکام شیشه است ، نمونه را در کوره با دمای650 سانتیگراد به مدت 15 دقیقه می گذاریم .از آنجا که استحکام نمونه به سطح مقطع نمونه نیز وابسته است پس باید برای محاسبه دقیق سطح مقطع ،از نقاط مختلف عرضها و ارتفاع ها را با کولیس اندازه گیری کرده و با میانگین گیری عرض و ارتفاع میانگین را محاسبه میکنیم . پس از اینکه نمونه را از بوته در آوردیم به مدت 15 دقیقه توسط 2سشوار دو طرف نمونه را خنک می کنیم سپس توسط دستگاه یونیورسال حداکثر نیرویی که نمونه می توانند تحمل کنند،بر روی صفحه نمایش نشان داده می شود.
محاسبات:
l=طول
|
نمونه تمپر شده(2) |
نمونه بدون سمباده زدن(1) |
|
|
30.18 |
29.99 |
عرضb(mm) |
|
4.6 |
4.15 |
ضخامتh(mm) |
|
424.24 |
188.32 |
نیروP(N) |
99.65 MPa 99.65 L=100mm,б 1=54.69 MPa ,б 2
مشاهدات :
شیشه ماده ای ترد و شکننده واستحکام خمشی و کششی آن کم است برای
افزایش استحکام شیشه آنرا تمپر کرده. هنگامی که شیشه تمپر نشده بر اثر ضربه، فشار یا
اختلاف دما می شکند به تکه های بزرگ و برنده تبدیل میشود اما شیشه های تمپر پس از شکست به
ذرات بسیار ریزی تبدیل می شود که خطرات ناشی از مجروح شدن را
کاهش می دهد. به طور استاندار1cm2 شیشه تمپر شده باید به40-60تیکه تبدیل شود.
شیشه های ساده و رنگی با
حرارت دیدن تا دمای 700 درجه سانتی گراد در کوره های افقی و سرد شدن سریع
نشکن میگردد. در نتیجه این تغییر ، مقاومت شیشه 4 تا 5 برابر افزایش یافته
و در مقابل شوکهای حرارتی و ضربه مقاوم میگردند.
از این نوع شیشه
ها با توجه به استانداردهای متداول ایمنی ،می باید در تزئین داخلی یا
لوازم خانگی و ساختمانهای مسکونی و اداری استفاده نمود.
جدول مقاومت انواع شیشه های ایمنی و امنیتی بر اساس استانداردهای Bs5051 . Bs5544 . Bs6206
|
|
جلوگیری از جراحات و ریسک ریختن شیشه |
جلوگیری از حمله خرابکاران |
مقاوم در برابر سرقت |
مقاوم در برابر گلوله |
مقاوم در برابر انفجار |
|
شیشه طلق دار |
عالی |
عالی |
عالی |
عالی |
عالی |
|
شیشه فلوت سکوریت شده |
متوسط |
|
|
|
|
|
پلی کربنات |
عالی |
عالی |
عالی |
عالی |
|
|
شیشه مسلح |
متوسط |
|
|
|
|
|
ترکیب رزینی |
متوسط |
متوسط |
در حد قابل قبول |
|
|
|
لایه پلی استر بر روی شیشه ثابت |
در حد قابل قبول |
|
|
|
در حد قابل قبول |
شیشه معمولی
شیشه تمپر شده استحکامی در حدود دو برابر و یا بیشتر از شیشه های آنیل شده دارد. این شیشه ها پس از شکست به ذرات بسیار ریزی تبدیل می شود که خطرات ناشی از مجروح شدن را کاهش می دهد. کاربرد شیشه های تمپر شده: شیشه نمای سردر، درب های شیشه ای، ورودی ساختمان ها، حمام، حصارهای شیشه ای و کلاً مواردی که نیاز به استحکام بالا و خواص محافظتی دارد.
روش های تمپرینگ:
روش حرارتی:
در این روش یک شیشه آنیل شده؛ تا 680 درجه سانتیگراد حرارت داده شده و به یکباره سرد می شود. اگر سرعت سردکردن بالا باشد، شیشه تا چهار برابر استحکام شیشه های آنیل شده مستحکم می شود و به هنگام شکست به ذرات بسیار ریز تبدیل می گردد. اگر سرعت کردن کمی آرام تر باشد افزایش استحکام تا دو برابر استحکام اولیه خواهد رسید.
روش شیمیایی:
در این روش شیشه درون محلول شیمیایی قرار داده شده تا استحکام مکانیکی آن افزایش یابد. شیشه هایی که تمپر شیمیایی شده اند، خواص مشابهی با تمپر حرارتی دارند اما این نوع شیشه ها کاربردهایی در شیشه های پنجره ندارد ولیکن در صنعت و در جایی که نیاز به شیشه های مستحکم نازک باشد مورد مصرف قرار می گیرد.
فرآیند تمپرینگ:
پروسه و فرآیند تپمرینگ شیشه های معمولی سودالایم بسیار ساده است. برای این کار می بایست شیشه را به صورت یکسان در تمامی نقاط آن تا بالای نقطه نرم شوندگی آن حرارت داد به طوری که شیشه حالت تخت خود را از دست ندهد. پس از حرارت دهی می بایست شیشه سرد شده و این سرد کردن باید به طور یکسان در سطوح بالایی و پایینی صورت گیرد. در این مرحله دمای سطح شیشه نسبت به دمای داخل شیشه کمتر خواهد بود و با توجه به اینکه شیشه تا زیر نقطه نرم شوندگی آن سرد شده است، شیشه به جامدی سخت تبدیل شده است. با سرد کردن بدنه، هنگامی که بدنه شیشه تبدیل به جامد می گردد، قسمت های داخلی شیشه دمای بالاتری نسبت به سطح شیشه دارند و این موضوع موجب می گردد که قسمت های داخلی نسبت به بیرون تحت انقباض قرار بگیرند. این موضوع موجب ایجاد فشار بر سطح و در نتیجه افزایش استحکام شیشه می گردد.
از نظر علمی می دانیم که نقطه نرم شوندگی شیشه در حدود 550 درجه سانتیگراد است. در زیر این دما ما می دانیم که شیشه کاملاً حالت جامد دارد و در بالای این دما حالت شیشه تبدیل به حالت پلاستیک می گردد. اگر در این حالت ما افزایش 9 درجه ای در دما را داشته باشیم شاهد خواهیم بود که ویسکوزیته شیشه نصف می گردد و به راحتی قابلیت شکل دادن پیدا می کند.
برای اینکه به بیشترین سطح تنش (منظورایجاد تنش فشاری در سطح است) در شیشه دست یابیم و در نتیجه عملیات تمپرینگ تحت شرائط استاندارد صورت پذیرد، در هنگامی که ما به سرد کردن شیشه از بالای نقطه نرم شوندگی آن به دمای محیط مشغول هستیم نیاز به ایجاد اختلاف دمایی در حدود 100 تا 170 درجه سانتیگراد بین سطح و قسمت های داخلی شیشه است. (این میزان بسته به استاندارد متفاوت است). در شیشه هایی که ضریب انبساط حرارتی کمی دارند، همانند شیشه های بوروسیلیکات (پیرکس)، سخت شیشه از طریق حرارتی دشوار است.
در فرآیند تمپرینگ در زمان های مختلف چه اتفاقاتی می افتد؟
ثانیه صفر- شیشه وارد کوره نشده است و در نتیجه هنوز بر شیشه هیچ تنشی وارد نمی گردد.
ثانیه 20 – شیشه در درون کوره قرار گرفته و در نتیجه انبساط سطح بر اثر حرارت موجب فشار می گردد.
ثانیه 70 - در این حالت اندک اندک اختلاف دمایی که بین سطح و داخل در ابتدا وجود داشت رو به کاهش می گذارد.
ثانیه 140 – شیشه در بالای نقطه نرم شوندگی خود قرار گرفته است و مشاهده می شود که هیچ تنشی بر شیشه وارد نمی گردد.
ثانیه 160 – شیشه کوینچ می شود.
ثانیه 165 – کوینچ شیشه یه پایان می رسد و کشش کمی در سطح مشاهده می شود.
ثانیه 175 – سرعت سردکردن بالاست و در نتیجه در سطح کشش مشاهده می شود.
ثانیه 230 – دمای نرمالیزاسیون – در این مرحله تنش های نرمال ایجاد می گردد.
ثانیه 320 – شیشه تمپر شده است.
برای یک شیشه 4 میلیمتری و استفاده از کوینچ توسط جریان هوا مطابق استاندارد، نیاز به حدود 5 ثانیه برای ایجاد اختلاف 170 درجه ای بین سطح و قسمت های داخلی شیشه می باشد و قسمت های داخلی شیشه در این مرحله با سرعتی در حدود 12 درجه سانتیگراد بر ثانیه شروع به سرد شدن می کنند. اگر قبل از اینکه مرکز شیشه سخت گردد (565 درجه سانتیگراد)، می خواهیم که به اختلاف دمایی مورد نظر دست یابیم، با توجه به پنج ثانیه زمان سردکردن با سرعت سرد کردن 12 درجه سانتیگراد بر ثانیه (60 درجه سانتیگراد)، می بایست از دمای 625 درجه سانتیگراد آغاز کنیم.
هرچقدر به دماهای بالای 625 درجه سانتیگراد برویم زمان بیشتری برای رسیدن به اختلاف دمایی مورد نظر وجود دارد و در نتیجه نیاز به جریان هوای کمتری برای سرد کردن است. اما مشکل اینجاست که هرچه دما بالاتر می رود شیشه نرم تر می گردد و هم چنین خصوصیت اپتیکی شیشه نیز کاهش می یابد. در زیر 625 درجه سانتیگراد شیشه سفت تر و مستحکم تر است و خصوصیات اپتیکی مناسب تر است، اما زمان کمی داریم و در نتیجه باید از هوای بیشتری برای کوینچ استفاده کنیم تا به اختلاف دمایی مورد نظر دست یابیم. این سرد کردن سریع تر موجب ایجاد تنش های ناپایدار بیشتری در شیشه شده و کیفیت استحکامی شیشه را بهبود می بخشد اما مشکل اینجاست که ممکن است موجب شکسته شدن شیشه بر اثر تنش های وارده بر شیشه در حین کوینچ گردد.
برای دستیابی به دمای برون رفت کوره (Texit)، می بایست دمای کوره را در 625 درجه سانتیگراد تنظیم نمود و شیشه را برای چند ساعت در کوره قرار داد و باید اطمینان حاصل نمود که دمای کوره در این زمان تغییر نمی کند. اما شرایط هیچ گاه به این صورت نمی باشد و بنابراین دمای کوره را بالا می بریم و زمان ماندن در آن دما را کاهش می دهیم. حال با در نظر گرفتن فرمول زیر می توانیم زمان مورد نظر را محاسبه نماییم:
Texit=((TFurnace-Tambient)(1-e-k) + Tambient)/17.5
ضخامت شیشه / زمان ماندن در کوره برحسب ثانیه K=
اگر شرایط حرارتی در سیستم ثابت باشد مقدار 5/17 در فرمول بالا به 2/11 تبدیل می گردد.
حال بسته به زمان ماندن در کوره و شرایط دیگر این میزان سنجیده می شود. هرچقدر دمای برون رفت شیشه با دمای کوره نزدیک تر باشد حرارت دهی کوره آرام تر صورت می پذیرد و در نتیجه یکسانی دمایی بیشتری در شیشه ایجاد می گردد
کوره های تمپرینگ از نوع کوره های رولری بوده و رولرهای آن می تواد از نوع فیوز سیلیکا انتخاب گردند. استفاده از رولرهای فیوز سیلیکای توخالی برای کوره های تمپرینگ مزیت هایی دارد که در زیر آورده شده است:
استحکام مکانیکی مناسب
مقاومت به شوک حرارتی بسیار خوب و حالت هموژن و یکدست سیلیکا
مقاومت شیمیایی بالای آن و عدم واکنش آن با شیشه در طول فرآیند تمپرینگ
ذخیره سازی حرارتی کم آن و در نتیجه کاهش زمان افزایش دما در آن
وزن کم آن و در نتیجه آسانی شریط نگهداری
قابلیت استفاده تا دمای 800 درجه سانتیگراد
باتوجه به اینکه مقداری از حرارت از طریق تشعشع به سیستم منتقل می گردد در شیشه های مختلف، زمان حرارت دهی متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال در شیشه های کم گسیل با توجه به اینکه تابش گرمایی به دلیل وجود لایه های پوششی به خوبی انجام نمی گیرد، زمان حرارت دهی افزایش می یابد. در سیستم های حرارتی FCH با توجه به اینکه انتقال حرارتی به وسیله همرفت یا جابجایی به میزان زیادی صورت می گیرد زمان گرمادهی از حدود 40 ثانیه برای هر میلیمتر ضخامت شیشه به حدود 33 تا 30 ثانیه برای هر میلیمتر کاهش می یابد.
شکل 2- منحنی گرمادهی برای شیشه های شفاف و کم گسیل در دو نوع کوره اشاره را نشان می دهد.
شکل 3- نمایش یک سیکل کامل تمپرینگ.
هنگامی که یک شیشه در کوره قرار داده می شود، در ابتدا دمای قسمت های مرکزی شیشه از قسمت های سطح شیشه پایین تر است و موجب می شود که سطح شیشه تحت فشار قرار بگیرد (در این حالت تنش ایجادی همانند شیشه های تمپرشده است) و در نتیجه شیشه بسیار مستحکم است. در شیشه های ضخیم (ضخامت بیش از 10 میلیمتر)، تنش ایجاد شده در حین عملیات تمپرینگ زیاد شده و اگر درز و یا ترکی در شیشه وجود داشته باشد شیشه ممکن است بشکند و اگر این اتفاق بیفتد شیشه به به قطعات بسیار ریزی تبدیل می گردد.
هنگامی که شیشه در دمای بالای نقطه نرم شوندگی اش حرارت می بیند، حالت پلاستیک در آن اتفاق می افتد و تنش های موجود در شیشه آزاد می گردد. اگر دمای حرارت دهی شیشه به دماهای بسیار بالاتر از نقطه نرم شوندگی اش برسد، شیشه بسیار نرم شده و در نتیجه گوشه ها و لبه های آن خم می شود و در نتیجه شیشه ما در نهایت یک شیشه موج دار خواهد بود. هم چنین اگر رولرها به خوبی هم مرکز نشده باشند، این موضوع نیز باعث توزیع موج در شیشه می گردد.
هنگامی که شیشه وارد مرحله کوینچ می شود، سطح شیشه به سرعت سرد می شود اما قسمت های داخلی شیشه حرارت خود را آرام تر از سطح خارج می کنند. برآیند تفاوت حرارتی در سرد کردن شیشه است که میزان تنش نهایی در شیشه را مشخص می کند.
ایجاد اختلاف دمایی بین سطح و مرکز شیشه در شیشه های ضخیم، قیل از اینکه شیشه سخت شود آسان است و در نتیجه می توان شیشه را در دماهای پایین تر از کوره خارج نمود. هم چنین فشار هوای لازم برای کوینچ در این شیشه ها نسبت به شیشه های نازک، به مراتب کم تر است. این به این معنی است که فشار هوای سردکردن، که موجب رسیدن دمای شیه به دمای اطاق می گردد بسیار بیشتر از فشار هوای کوینچ است. اگر فشار هوای کوینچ به اندازه فشار هوای سرد کردن افزایش یابد؛ تنش های کششی زیادی در سطح ایجاد می شود که ممکن است موجب ایجاد ترک در قطعات شیشه ای در حین سرمایش گردد.
از چه میزان فشار هوا باید در کوینچ استفاده نمود؟
موارد زیر همگی بر روی این موضوع تاثیرگذارند:
طراحی محفظه نازل پاشش هوای کوینچ، دانسیته شیشه، دانسیته و دمای هوای پاشش.
در حقیقت کار سیستم فشار هوای کوینچ به این صورت است که مقداری هوای سرد را برحسب کیلوگرم بر ثانیه بر روی شیشه می پاشد و موجب خروج گرما از شیشه شده و هم چنین با جایگزینی هوای گرم با هوای سرد و تازه بازدهی سیستم را افزایش دهد. مقدار انرژی که از شیشه خارج می شود به ضریب انتقال حرارتی مشهور است. در سیستم های قدیمی کوینچ نیاز به حدود 97/6 کیلوپاسکال (28 Inch water column)برای تمپر شیشه 4 میلیمتری بود. بازده سیستم های امروزی بهبود یافته و این میزان به حدود 73/3 کیلوپاسکال (15 Inch water column)رسیده است. با افزایش ضخامت شیشه میزان فشار هوای مورد نیاز کاهش می یابد.
در کوینچ استاندارد برای شیشه های با ضخامت بیش از 4 میلیمتر میزان فشار هوای مورد نیاز به شرح زیر است:
شیشه 5 میلیمتری: 28*(4/5)^3=14.34 in wg
شیشه 6 میلیمتری: 28*(4/6)^3=8.29 in wg
شیشه 10 میلیمتری: 28*(4/10)^3=1.79 in wg
شیشه 15 میلیمتری: 28*(4/15)^3=0.53 in wg
در کوینچ با بازدهی برای شیشه های با ضخامت بیش از 4 میلیمتر میزان فشار هوای مورد نیاز به شرح زیر است:
شیشه 5 میلیمتری: 15*(4/5)^3=7.68 in wg
شیشه 6 میلیمتری: 15*(4/6)^3=4.4 in wg
شیشه 10 میلیمتری: 15*(4/10)^3=0.96 in wg
شیشه 15 میلیمتری: 15*(4/15)^3=0.28 in wg
ثابت کوینچ (Qc) می تواند طبق فرمول زیر محاسبه شود:
Qc = P * (a)^3 e.g. 28 * 4^3 = 1792
P فشار و a ضخامت شیشه است.
محاسبه فشار برای شیشه های دیگر ساده است:
Qc/a e.g. 1792/10^3 = 1.79 in wg
همانگونه که اشاره شد دانسیته شیشه بر روی میزان خروج حرارت از شیشه تاثیرگذار است. دانسیته هوا در حالت استاندارد در یک روز با 15 درجه سانتیگراد دما، 1013 میلی بار می باشد که برابر 224/1 کیلوگرم بر مترمکعب می باشد که هم دما و هم فشار هوا بر دانسیته تاثیر می گذارد.
دانسیته در صفر درجه سانتیگراد= دانسیته در 15 درجه سانتگراد * (15+273)/ (0+273) با افزایشی در حدود 5/5 درصد
هم چنین فشار هوای جوی اعم از کم فشار و پرفشار نیز بر روی دانسیته هوا تاثیرگذار است:
در یک روز پرفشار:
دانسیته در 1040 میلی بار = دانسیته در 1013 میلی بار * 1040 / 1013 با افزایشی در حدود 7/2 درصد
بنابراین میزان سرعت فن سیستم بسته به پرفشار بودن و کم فشار بودن هوا می بایست کم و یا زیاد گردد تا میزان نهایی جریان هوایی که به شیشه برای سرد کردن آن دمیده می شود در هر دو حالت یکسان بماند
شیشه های سکوریت با اعمال شوک حرارتی بر شیشه تهیه میشوند و در مقایسه با شیشه های معمولی با مشخصات یکسان در مقابل بارهای مکانیکی ، ضربه و تنشهای حرارتی تا پنج برابر مقاومتر میباشند.
نحوه خرد شدن این شیشه به قطعات ریز و غیر برنده ، مانع از بروز جراحت ناشی از شکستگی شیشه در شرایط بحرانی مانند زلزله میگردد. شیشه سکوریت الزامات استانداردهای بین المللی درباره شیشه ایمنی را کاملاً برآورده میسازد.
این شیشه در مقابل تنش های حرارتی ناشی از جذب انرژی خورشید و همچنین تنش های مکانیکی مانند ضربه ، فشار باد و فشارهای ناشی از وزن برف ، مقاومت مناسبی دارد.
(1).jpg)
.: Weblog Themes By Pichak :.