يكي از موضوعات جالب در صنعت شيشه مبحث شيشه هاي ضد گلوله است البته قبل از اینکه وارد موضوع این  بشویم لازم به یادآوری است که تقريبا هیچ محصولی با کارکرد “شیشه ضد گلوله” وجود ندارد. محصولاتی که به عنوان “ضد گلوله” مطرح هستند تنها بسيار مقاوم در برابر گلوله هستند. هیچ شیشه ای غیر قابل رسوخ نمی باشد؛ ” شیشه های مقاوم در برابر گلوله” تنها تاثیرات مخرب گلوله های شلیک شده را به تاخیر می اندازند. به عبارت دیگر، برای خرد کردن این شیشه ها به بیش از یک گلوله نیاز است. از این رو بهتر است به این شیشه ها ” مقاوم در برابر گلوله” اطلاق شود.

شيشه هاي ضد گلوله چگونه ساخته مي شوند :

در نگاه اول، تفاوت ظاهری مشخصی بین این شیشه ها و شیشه های معمولی وجود ندارد، اما در واقع این شیشه ها بسیار متفاوت هستند. این شیشه ها قادرند بسته به ضخامت شیشه و کالیبر گلوله، در برابر شلیک های متعدد گلوله از خود مقاومت  نشان دهند.

مواد مورد استفاده اغلب لایه های پلی کربناتی هستند که بین شیشه ها قرار می گیرد. به این عمل لمینت کردن می گویند. لایه های پلی کربنات مقاومت و انعطاف پذیری قابل توجهی به شیشه می بخشند. برخی از موادی که بین دو شیشه قرار می گیرند عبارتند از : Armormax، Makroclear ، Cyrolon ، Lexan و Tiffak. ضخامت شیشه های ضد گلوله متفاوت می باشد.

مكانيزم عملكرد شيشه هاي ضد گلوله :

هنگامی که گلوله شلیک شده به سطح شیشه ضد گلوله برخورد می کند، لایه شیشه بیرونی سوراخ می شود اما لایه پلی کربناتی داخلی انرژی گلوله را جذب می کند و فشار آن را پخش می کند و بنابراین گلوله قادر به خارج شدن از آخرین لایه نمی باشد. یعنی نمی تواند شیشه را بشکافد و به هدف پشت آن اصابت کند.

برخی از شرکت ها محصولی را با عنوان ” شیشه های ضد گلوله یک طرفه” تولید نموده اند. این محصول طوری طراحی شده است از ورود گلوله جلوگیری می کند اما همزمان امکان تیراندازی از داخل به بیرون جهت دفع مهاجمین وجود دارد.

در این محصول از شیشه های تقویت شده که پس از برخورد خرد می شوند و  همچنین مانند سایر شیشه های ضد گلوله، از لایه پلیمری مقاوم استفاده می شود. شیشه تقویت شده، لایه بیرونی این محصول را تشکیل می دهد که پس از برخورد گلوله به سطح آن خرد شده و نیروی ناشی از گلوله را پخش میکند و سپس لایه پلیمری داخلی این انرژی را جذب می کند و مانع از نفوذ گلوله می شود. این درحالیست که گلوله شلیک شده از داخل قبل از شکستن شیشه به راحتی لایه پلیمری را سوراخ کرده و بعد شیشه را شکسته و خارج می شود، تنها کمی از سرعت گلوله کاسته خواهد شد در شكل زير اين نوع شيشه ها نمايش داده شده است

اولين شيشه ضد گلوله توسط یک شیمیدان فرانسوی به نام Édouard Bénédictus (1930-1878) اختراع شد، که در سال 1909 حق ثبت اختراع را در این ایده به دست آورد. در شيشه هاي ضد گلوله اوليه از پلاستيك استفاده مي شد كه بین دو ورق شیشه قرار داشت. ایده استفاده از پلاستیک های پلی وینیل در شیشه های چند لایه از سال 1936 انحام شد.