فرآيند تر و خشک در توليد سيمان

از همان زمان های اولیه دو روش برای آماده سازی مخلوط به کار برده می شد: اجزای معدنی به صورت خشک آسیاب می شدند تا اینکه یک پودر آرد شکل تشکیل دهند یا اینکه به صورت تر خرد می شدند که با افزودن آب به صورت دوغابی با ذرات ریز که به رنگ شبیه بود تبدیل می شدند ٫ در این روش محتوای آب حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد بود.اشکال واضح فرآیند تر در کوره مشخص می شد که مجبور بودیم سوخت خیلی بیشتری برای تبخیر آب استفاده کنیم.به علاوه کوره بزرگتری مورد نیاز بود برای اینکه کلینکر تولید کند زیرا بیشتر درازای کوره ها برای فرآیند خشک طراحی می شدند.از طرف دیگر فرآیند تر مزایایی نیز دارد.خرد کردن مواد معدنی سخت به صورت تر بازده بیشتری نسبت به خرد کردن خشک دارد.هنگامی که دوغاب در کوره خشک می شود به صورت ذرات گرانولی در می آید که در گرم کردن شکل ایده آل است.از طرف دیگر در فرآیند خشک خیلی مشکل است که ذرات پودری مخلوط را درون کوره نگه داریم چون که جریان گازهای حاصل از احتراق آن ها را دوباره به سمت بیرون بر می گردانند.راه حل عملی برای حل این مشکل افشاندن آب به درون کوره برای اینکه ذرات را پایین نگه دارد می باشد و بنابراین برای سال های زیادی اختلاف ناچیزی بین بازده این دو روش بوده است و کوره های زیادی با فرآیند تر کار می کنند.در سال ۱۹۵۰ یک کوره فرآیند تر با مبدل های حرارتی محیط خشک تجهیز شد و اندازه آن ۳/۳ در ۱۲۰ متر بود که ۶۸۰ تن در روز کلینکر تولید می کرد و حدود ۲۵/. تا ۳۰/. تن ذغال سنگ به ازای هر تن کلینکر تولیدی مصرف می کرد.تا قبل از بحران انرژی دهه ۱۹۷۰ تاسیسات نصب فرآیند های تر برای کوره هایی به بزرگی ۸/۵ در ۲۲۵ متر که ۳۰۰۰ تن در روز کلینکر تولید کند مهیا بود.

یک توضیح جالب در مورد تاریخ فرآیند تر لازم است این که بعضی از کارخانه ها در حقیقت از تجهیزات بسیار قدیمی فرآیند تر ساخته شده اند که هنگام استفاده از پسماند سوخت مفید عمل می کنند.کارخانه هایی که پسماند سوخت را می سوزانند در مصرف انرژی صرفه جویی می کنند ( این پسماند ها به وسیله صنایعی پرداخت می شود که پسماند سوخت آن ها دارای انرژی می باشد و در دمای بالا و زمان ماند زیادی چون کوره دوار می تواند انرژی خود را آزاد سازد.) در نتیجه کم بازده بودن روش تر برای صنایع دیگر نوعی سود تلقی می شود.با قرار دادن پسماند سوخت صنایع دیگر به عنوان سوخت فرآیند تر در تولید سیمان سوزاندن سوخت بیشتر سود بالاتری را برای صنایع دیگر در بر دارد اگر چه چنین کاری آسیب هایی بیشتر برای محیط زیست را در پی خواهد داشت.کارخانه هایی که وابسته به محیط زیست هستند همگی با فرآیند تر مخالف هستند زیرا این فرآیند باعث انتشار هر چه بیشتر دی اکسید کربن خواهد شد.