توربين ها انواع مختلفي دارند كه از مهمترين آنها مي توان به  توربين هاي بخار، توربين هاي گازي، توربين هاي احتراقي و توربين هاي بادي اشاره كرد كه هر كدام بسته به موقعيت و نوع كاربرد در موارد گوناگون استفاده مي شوند. بازده توربين ها در بهترين حالت از 40% فراتر نمي رود و رنج تواني متفاوتي را دارا مي باشند. از ضروريات ساختاري توربين ها نوع آلياژ آنها بوده كه از مسائل اصلي حين طراحي مي باشد.

مقدمه:

واژهٔ توربين براي اولين بار به وسيلهٔ (Claude Burdin (۱۷۹۰-۱۸۷۳ در سال ۱۸۲۸ به وجود آمد كه از لغت يوناني به معني چرخنده يا سر گردان مشتق شده‌است. توربين موتوري چرخنده‌است كه مي‌تواند از يك سيال انرژي به ‌دست آورد. ساده‌ترين توربين‌ها يك بخش چرخنده و تعدادي پره دارند كه به بخش اصلي متصل شده‌است سيال به پره‌ها برخورد مي‌كند و بدين ترتيب از انرژي ناشي از متحرك بودن آن استفاده مي‌كند به عنوان اولين توربين‌ها مي‌توان آسياب بادي و چرخاب را نام برد.
توربين‌هاي گاز، بخار و آب معمولاً پوشش محافظي در اطراف پره‌هايشان دارند كه سيال را كنترل مي‌كنند پوشش‌ها و پره‌ها مي‌توانند اشكال هندسي مختلفي داشته باشند كه هر كدام براي نوع سيال و بازده متفاوت است. كمپرسور يا پمپ دستگاهي مشابه توربين است ولي با عملكرد بر عكس به طوري كه اين دستگاه انرژي را مي‌گيرد و باعث حركت يك سيال مي‌شود.
برچسب‌ها: نام تجهيز, توربين, Turbine